Volg ons

Tweede Divisie

VERSLAG | In 8 maanden tijd is alles anders bij Kozakken Boys – Katwijk

VERSLAG | In 8 maanden tijd is alles anders bij Kozakken Boys – Katwijk

,,Succes is een momentopname.” Het is zo’n gruwelijke zin die je vaak op kantoren met ambitieuze leidinggevenden ziet hangen. Met vlak daaronder: succes moet je vieren. Eind mei 2018 vierden Kozakken Boys en Katwijk een succesvol seizoen met een apotheose op een zinderende, zomerse Zwaaier. Katwijk bleek de meest succesvolle van de twee, de kampioensschaal kwam in de handen terecht van aanvoerder Robbert Susan. In het eerste weekend van februari van het huidige seizoen ziet de regerend kampioen de kansen op titelprolongatie door de vingers glippen op koude, grijze Zwaaier. Kozakken Boys, elfde op de ranglijst, heeft de gehele wedstrijd de overhand en wint volkomen terecht met 2-1.

De twee ploegen die het afgelopen seizoen kleur gaven, lijken nu beiden een kleurloos seizoen te gaan draaien. Bij de thuisploeg was deze conclusie al vrij snel getrokken, de bezoekers zijn na het verlies ook veroordeeld tot een rol in de subtop van de Tweede Divisie. Toch was dit eerste weerzien in Werkendam een prikkelend affiche, waarbij vooral Kozakken Boys die prikkels voelde. Binnen vijftien minuten was er een goal van Sanny Monteiro wegens buitenspel afgekeurd, had Mark Veenhoven de paal geraakt en moest Ahmed El Azzouti, oog in oog met Ricardo Kieboom, zijn meerdere erkennen in de Katwijk-doelman. Een minuut later scoorde Robbert Susan de 0-1. Het was het eerste noemenswaardige gevaar wat de bezoekers voor de neus van Nils den Hartog wisten te stichten.

Naarmate de wedstrijd vorderde bleek het gevaar van de kant van Katwijk ook zeldzaam te zijn. De Krombewoners, die het gehele seizoen al te maken hebben met een ziekenboeg ter grootte van een regionaal ziekenhuis, zagen ook Marciano Mengerink naar die ziekenboeg verhuizen. Jan-Willem Tesselaar verving de topscorer van afgelopen seizoen, maar hij kon zich maar mondjesmaat los worstelen van Quentin Jakoba en Sanny Monteiro.

Kozakken Boys liet aan de andere kant zien dat een mengeling van sportieve rivaliteit en revanchegevoelens een prima mix kan zijn om tot goed voetbal te komen. Nog voor rust creëerden de Werkendammers een vijftal kansen, maar steeds stond Kieboom op zijn post om de gelijkmaker te voorkomen. Toen de Katwijk-goalie de eerste 20 minuten na rust met een paar goede reddingen zijn doel schoon hield, leek men bij Kozakken Boys de wanhoop nabij. Met de wedstrijd van mei vorig jaar in gedachten, werd bijna overwogen om Kieboom een sportparkverbod te geven in de toekomst, maar op dat moment viel dan toch de gelijkmaker. Monteiro kopte een scherp voorgegeven vrije trap in de touwen. De arbitrage moest even in overleg om te bepalen of deze goal ook in buitenspelpositie gemaakt werd, maar scheidsrechter Smit wees uiteindelijk naar het midden. Een kleine tien minuten later werd Kieboom voor de tweede keer gepasseerd. Uit een identieke vrije trap was dit keer Carlton Vicento die raak kon koppen. De invaller was vorige week tegen AFC al verantwoordelijk voor de gelijkmaker, deze week zette hij de winnende op zijn naam.

Katwijk raakt door dit puntverlies de aansluiting met de top kwijt en zal, net als Kozakken Boys al eerder in het seizoen, moeten concluderen dat het ene jaar het andere jaar niet is. Acht maanden na de glinstering van een zilveren schaal in de lentezon, verdwijnt de kans op nog zo’n schaal achter de horizon. Maar voor zowel Kozakken Boys als Katwijk geldt: ook tegenslag is maar een momentopname.

Advertentie
Advertentie

Meer over Tweede Divisie