zaterdag, maart 6, 2021
Home Galerij Galerij der Groten | 'Opa' Dennis van Meegdenburg: fenomeen met jaloersmakende statistieken

Galerij der Groten | ‘Opa’ Dennis van Meegdenburg: fenomeen met jaloersmakende statistieken

In de Galerij der Groten richten we een virtueel voetstuk op voor de iconen van het topamateurvoetbal. Grote en bepalende spelers van nu, maar ook voetballers uit het verleden die het elftal naar hun hand zetten of een groot aandeel hadden in behaalde successen. In deel 9: Dennis van Meegdenburg.

- Advertentie -

De combinatie voetbal en muziek: in Engeland is die regelmatig succesvol gemaakt, in Nederland eindigt deze combinatie eigenlijk altijd met de keuze voor een bekend, kapot gekauwd, vrolijk deuntje, met een vlakke housebeat als fundament. Vooral de doelpuntenliedjes van diverse clubs komen uit het genre ‘dertien in dozijn-skihutherrie.’ Het doelpuntenliedje is niets meer dan een detail waar weinig mensen zich druk over maken. Des te opvallender is het dus wanneer er wel iemand wat meer aandacht geeft aan dat detail en een aantal jaren later leest dat de aandacht, die toen werd gegeven, zich nu heeft uitbetaald en de opening gaat worden van het verhaal over de volgende speler die wij toe gaan voegen in de Galerij Der Groten: Dennis van Meegdenburg.

Natuurlijk moeten we er wel even, kritisch, bij vermelden dat niet het origineel van Hetty Blok en Leen Jongewaard werd gedraaid, maar een, met een vlakke housebeat opgepompte, feestversie van “M’n Opa,” maar het feit dat dit liedje werd gestart als Dennis van Meegdenburg weer eens het net had gevonden, onderstreept hoe liefdevol de bijnaam ‘Opa’ was. Dennis ‘Opa’ van Meegdenburg maakte van de nadagen van zijn carrière een Indian Summer, waar je eigenlijk alleen maar kunt dromen. Geliefd bij de fans van GVVV, gevreesd door iedere tegenstander. En zijn verworven bijnaam, het liefdevolle ‘Opa’, is de erfenis die hij heeft achtergelaten, toen hij in 2016 op 42-jarige leeftijd voor de derde, en toen echt laatste, keer stopte met voetballen.

De cirkel was daarmee bijna rond voor Dennis van Meegdenburg, die als klein ventje wel begon met voetballen op sportpark Panhuis, maar dat deed bij de derde en minst bekende club van het sportpark: het inmiddels ter ziele gegane Unitas. Van Meegdenburg deed het dusdanig goed dat hij eind jaren ’80 op vijftienjarige leeftijd werd opgepikt door FC Wageningen. Na drie seizoenen in de jeugd mag de spits aansluiten bij de hoofdmacht van Wageningen, maar op dat moment slaat het noodlot toe. Niet voor Van Meegdenburg zelf, hij zou zijn gehele carrière maar weinig blessures kennen, maar wel voor de club. Wageningen verliest zijn hoofdsponsor en gaat in 1992 failliet en daarmee is de profcarrière voor Van Meegdenburg klaar voor die goed en wel begonnen was.

Van Meegdenburg vindt onderdak bij Bennekom, dat op dat moment op het hoogste amateurniveau actief was. Bij die club begint hij als centrale verdediger, maar komt hij uiteindelijk in de spits te staan. Liefst zestien seizoenen zou hij uitkomen voor Bennekom en met 169 doelpunten op het hoogste amateurniveau is hij nog altijd clubtopscorer aller tijden. Voor Bennekom is de subtop echter het maximaal haalbare. Van Meegdenburg wint nog wel drie keer de Districtsbeker met Bennekom (1999, 2004 en 2007), maar gaat in 2008, op zijn 34e, naar GVVV, dat niet alleen dichter bij huis was, maar ook dichter bij de kans op een echte hoofdprijs.

,,Ook toen haalde GVVV de spitsen al niet op basis van jeugdig talent”, glimlacht journalist en GVVV-supporter Jeroen van Barneveld, die Van Meegdenburg beschrijft als een koele afmaker die jaloersmakende statistieken kan overleggen. Die koelte had Van Meegdenburg nog niet in zijn eerste jaren aan de Blauwe kant van Panhuis. ,,Het was echt een baasje in het veld,” zegt Van Barneveld. ,,Hij had het regelmatig aan de stok met de arbitrage, wat hem behoorlijk wat gele kaarten opleverde.” Een bijzondere gebeurtenis in de familiaire kring zorgde ervoor dat het baasje een baas werd. ,,In 2009 genas de schoonvader van Dennis voor een tweede keer van longkanker en bekeerde Dennis zich tot het Christendom. Dat bracht zoveel rust bij hem dat hij nooit meer in de clinch lag met spelers en arbitrage en hij in zijn nadagen nog uitgroeide tot een absolute topspits op het hoogste niveau.”

De topspits deed in zijn periode bij GVVV wel elk seizoen mee om de prijzen, maar won, behalve het kampioenschap in de Hoofdklasse in 2011 (en daarmee promotie naar de Topklasse), geen tastbare prijzen met GVVV. ,,2013 en 2014 hadden de oogstjaren moeten worden van GVVV, maar het kleine beetje geluk wat je nodig hebt om kampioen te worden, ontbrak,” zegt Van Barneveld, die het elftal met Van Meegdenburg omschrijft als een unieke ploeg, dat altijd in de herinnering van de GVVV-supporters zal voortleven. Zo zorgden de Blauwen in het seizoen 2011-2012 voor een prachtige stunt in de KNVB Beker door, achtereenvolgens, Excelsior en Sparta in eigen huis te verslaan. Pas in de kwartfinale moesten de Veenendalers hun meerdere erkennen in AZ, dat, ondanks een goal van ‘Opa’ Van Meegdenburg, met 2-1 te sterk was.

In 2013 deed GVVV tot het einde mee om het kampioenschap, maar viel het kwartje twee ronden voor het eind de kant van Katwijk op. Een jaar later moest er zelfs een beslissingswedstrijd aan te pas komen om het verschil te maken tussen GVVV en Spakenburg. Op de laatste speeldag leek het in Barendrecht mis te gaan voor de ploeg van Erik Assink: na twintig minuten leidt de thuisploeg al met 2-0. Dankzij een treffer van Dennis van Meegdenburg vinden de bezoekers nog voor rust de aansluiting en halverwege de tweede helft wordt het ook nog 2-2. Spakenburg mag lang dromen van puntverlies voor de directe concurrent, maar bij het sluiten van de markt zorgt Rik van der Eerden ervoor dat de Blauwen van Spakenburg en de Blauwen uit Veenendaal aan de Dijk in Volendam gaan uitmaken wie de titel in de Topklasse wint. Het zou de (voorlopig) laatste wedstrijd van Dennis van Meegdenburg zijn, maar daar heeft Spakenburg, onder leiding van de huidige trainer van GVVV, Jochem Twisker, geen boodschap aan. ‘Opa’ van Meegdenburg krijgt een geweldig applaus bij zijn wissel, maar de bloemen en het zilverwaar gaan naar de boorden van het IJsselmeer.

Het afscheid in mineur krijgt echter een verrassende wending, ook dit keer ging daar een dramatische gebeurtenis aan vooraf. ,,Nadat Joey Snijders een zwaar auto-ongeluk kreeg, keerde Van Meegdenburg weer terug op het veld,” vertelt Van Barneveld. De terugkeer was in eerste instantie van korte duur, maar als Erik Assink een seizoen later het veld moet ruimen voor John de Wolf, laat Van Meegdenburg zich nog eenmaal verleiden om zijn voetbalschoenen uit de wilgen te plukken. Hij is op dat moment 41 jaar. Het is het laatste seizoen dat de Topklasse bestaat en alles staat in het teken van plaatsing voor de Tweede Divisie. De bovenste zeven ploegen van de eindrangschikking plaatsen zich direct voor die nieuw te vormen hoogste klasse in het amateurvoetbal.
Van Meegdenburg en GVVV misten voor de invoering van de Topklasse, na play-offs, maar net de boot en ook dit keer zou het een dubbeltje op zijn kant worden. In wat de laatste wedstrijd van Dennis van Meegdenburg zou worden, moest GVVV in eigen huis van Rijnsburgse Boys winnen om ten koste van de Uien zich te plaatsen voor de Tweede Divisie. Van Meegdenburg scoorde niet. Supporter Jeroen van Barneveld zag in die wedstrijd wel zijn favoriete moment van de geliefde Opa. ,,Simon Brouwer scoorde beide doelpunten tegen Rijnsburgse Boys, maar aan eentje ging echt een magistrale bal van Dennis van Meegdenburg vooraf. Die vergeet ik echt nooit meer,” vertelt Van Barneveld vol trots.

Trots op Opa: velen mensen kennen dat gevoel wel, maar alleen bij GVVV hebben ze allemaal ‘Opa’ zien voetballen. En ondanks het feit dat een geweldige generatie voetballers op Panhuis net niet het geluk had toen de prijzen verdeeld werden, stal ‘Opa’ van Meegdenburg de harten van alle GVVV-supporters. En leverde hij, op zijn 42e, de Blauwen af in de Tweede Divisie.
Inmiddels is Dennis van Meegdenburg assistent-trainer bij GVVV en heeft zijn zoon Jaidy zijn eerste (oefen)minuten gemaakt in de hoofdmacht van de Blauwen. Zouden ze bij GVVV al een doelpuntenliedje hebben gemaakt van Pa van Doe Maar? Al dan niet met vlakke skihut-housebeat?

In de Galerij der Groten werden eerder opgenomen:
Thijs Hendriks, de ‘spielmacher’ van Achilles ’29
Oebele Schokker, de Maradona van De Walden
Lars Offringa, Mister HHC
Arjan Human, een markante Zeeuwse sensatie
Remco Tuinenburg, icoon in het doel van ARC en Quick Boys
Christian Opschoor, vleugelflitser met een abonnement op zilverwerk
Bart Freke, spil van de Rijnsburgse gloriejaren
Magid Jansen, de personificatie van het AFC-DNA
– ‘Opa’ Dennis van Meegdenburg, fenomeen met jaloersmakende statistieken

- Advertentie -
GERELATEERDE ARTIKELEN
- Advertisment -

POPULAIR

RECENT TOEGEVOEGD

Recente REACTIES