De laatste dagen van december zijn traditiegetrouw de momenten waarin veelvuldig wordt teruggekeken naar hetgeen afgelopen jaar gebracht heeft. Ook in de Tweede en Derde Divisie was het een bewogen jaar vol hoogte- en dieptepunten, opmerkelijke en opvallende momenten. Voetbal247.nl besluit het jaar met een serie terugblikken op gebeurtenissen, uitspraken en bijzondere spelers en trainers die 2018 kleurden. Vandaag in deel 7: Relativeren met Danny van den Meiracker.

Dat Danny van den Meiracker opduikt in een jaaroverzicht mag geen verrassing heten. De spits uit Baarn is een van die persoonlijkheden die het voetbal kleur geven. Van den Meiracker nam bijna de helft van de totale doelpuntenproductie van FC Lienden voor zijn rekening en tekende voor de meest opvallende transfer van het afgelopen seizoen. Na twee periodes bij de Blauwen koos Van den Meiracker dit keer voor rood. Maar het voetbal voerde in het afgelopen jaar niet de boventoon in huize Van den Meiracker. Topspits Danny werd papa Danny, maar zijn dochtertje werd veel te vroeg geboren. De afgelopen maanden was het hoofd, volkomen begrijpelijk, minder gefocust op het voetbal. Het levert uiteindelijk een terugblik met een voetballer die nog steeds een uitgesproken mening heeft, maar die nu ook het voetbal en alles wat daarbij hoort in perspectief ziet.

Je gaat misschien wel de boeken in als de laatste topscorer van FC Lienden op het hoogste niveau..
,,Haha, ja inderdaad. Dat zou zomaar kunnen ja.”

Het is sowieso een knappe prestatie als je spits bent van FC Lienden en derde wordt op de topscorerslijst.
,,Alleen de spitsen van de nummers 1 en 2 (Marciano Mengerink en Ahmed El Azzouti, HK) stonden boven me. Dan doe je het als spits van dat kleine FC Lienden niet verkeerd.”

Het levert je een mooie, maar pikante transfer op. Even vanuit het perspectief van een supporter bekeken: ik heb ooit eens, op niveau ‘lik me vestje’ een wedstrijd meegespeeld met een vriendenteam van Rijnsburgse Boys en voelde mezelf anderhalf uur lang ontheemd in dat tenue. Heb jij daar ook last van als je in het shirt van IJsselmeervogels loopt?
,,Het was in het begin wel even wennen ja. Maar ik kwam terecht in een fijne groep, waarin ik het direct naar mijn zin had. En dat is toch het belangrijkste in het voetbal. Als je er heel nuchter naar kijkt zijn die logo’s en kleuren maar een detail, waarmee clubs zich van elkaar kunnen onderscheiden. Ik vind het belangrijker dat ik plezier heb in het voetbal en met een leuke, goede groep kan spelen. En dat heb ik bij Vogels absoluut gevonden.”

Maar je kunt niet ontkennen dat het op z’n minst pikant was, zeker nadat je zelf zei meer met Blauw te hebben dan met Rood. Heeft de overgang nog tot boze reacties geleid?
,,De Spakenburg-supporters zullen niet blij zijn geweest nee, daar heb ik ook echt wel begrip voor. Maar ik ga uit van wat ik denk dat het beste voor mij en voetbalcarrière is en het aanbod van IJsselmeervogels was het beste. Ik denk ook niet dat iedere speler deze stap had durven maken, maar ik heb maling aan wat anderen van mij vinden. Ik kies de beste weg voor mijzelf en die leidde dit keer naar Vogels.”

Waren er wel meer clubs geïnteresseerd?
,,Spakenburg haha! Ik heb wel met ze gesproken, maar ze boden mij een lager bedrag dan IJsselmeervogels en lieten vrij snel weten dat ze niet op mijn salariseisen in konden gaan. Als ze dat wel hadden gedaan had ik misschien wel ja gezegd, alhoewel ik daar wel mijn twijfels over heb. Ik ben na mijn tweede periode bij Spakenburg op een vervelende manier vertrokken en heb in de tussentijd niet veel gehoord van mensen vanuit de club. Dat voelde toch niet goed. Ik wilde na FC Lienden weer naar een club in de top van de Tweede Divisie en IJsselmeervogels bood mij die kans.”

En om die keuze te bevestigen maak je ook nog een goal in je eerste derby in het shirt van IJsselmeervogels…
,,Ja, dat vond ik wel een mooi moment. En een mooie goal!”

En gewoon juichen na die goal…
,,Ja natuurlijk. Ik voetbal nu voor IJsselmeervogels en maak een doelpunt in de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. De Spakenburg-supporters zullen even niet blij met mij zijn geweest, maar ze zullen het ook wel begrepen hebben denk ik. Ook zij weten hoe belangrijk die derby is. Daarbij was het niet zo dat ik drie rondjes rond het veld sprintte of zoiets.”

Ben je daarin sowieso niet gegroeid? Ik heb je, als Katwijk-supporter, op momenten wel gehaat hoor. Zeker toen je bij Spakenburg speelde. Toen je namens Lienden twee keer scoorde op De Krom was je wel even bezig met het publiek, maar op een veel sympathiekere manier.
,,De onderlinge haat tussen de fanatieke supporters van Spakenburg en Katwijk is ook wel echt groot. Ik kan me nog wel herinneren dat ik in een thuiswedstrijd in de slotminuten de winnende binnen schoot. Thijs Houwing en ik waren de hele wedstrijd voor alles wat mooi en lelijk is uitgemaakt en toen ben ik met mijn handen achter mijn oren langs het uitvak gelopen. Ik ga elke wedstrijd in om te winnen en als ik daarvoor vervelend moet zijn voor een tegenstander, dan doe ik dat. Dat supporters van een tegenstander tijdens een wedstrijd een hekel aan mij hebben, snap ik wel een beetje.”

Bij mijn club is Robbert Susan basisspeler, die zal ook niet de populariteitsprijs winnen bij tegenstanders van Katwijk.
,,Met Robbert Susan heb ik buiten het veld vrij goed contact, maar dat is binnen het veld inderdaad een nare tegenstander. Maar voor spelers is dit minder een item dan voor supporters. Wij wisselen nog weleens van club en de reden kan zoiets simpels als meer geld zijn. En om heel eerlijk te zijn: voetballers verdienen echt belachelijk veel geld. Het verschil tussen de mensen die 40 uur in de week heel hard moeten werken voor hun salaris en voetballers is echt schandalig. Eigenlijk zou ik daar niks over mogen zeggen, want ik profiteer er zelf ook van…”

Maar zo werkt de markt toch?
,,Ja inderdaad. Ik ga niet zeggen dat ik het voor 10.000 euro ook wel doe, als ik er ook 30.000 voor kan krijgen bij wijze van spreken. Dan ben ik een dief van mijn eigen portemonnee. En de clubs hebben het zelf ook wel een beetje veroorzaakt door op dat gebied te concurreren met elkaar. Maar dat is mijn probleem niet, ik leef er lekker van, haha.”

Om nog een keer terug te gaan naar supporters en rivaliteit/haat: een van de meest aandoenlijke momenten van dit jaar werd georganiseerd door supporters die jou jarenlang niet op hun feestjes uitgenodigd zouden hebben: de knuffelregen van Vak Midden Noord.
,,Dat was voor mij, maar ook voor mijn vriendin en familie echt een hart onder de riem. Die actie heeft echt heel veel met ons gedaan, een onvergetelijk moment waar ik ze heel dankbaar voor ben.”

Hoe gaat het nu met je dochter?
,,18 weken na haar geboorte mocht ze naar huis. Vier weken later werd ze ziek en ze ligt nu op de Intensive Care. Gelukkig gaat het langzaamaan weer een beetje beter met haar. Wij kunnen niets anders doen dan afwachten en uitgaan van het positieve. Sinds haar geboorte ben ik in mijn hoofd eigenlijk niet met het voetbal bezig. Desondanks ben ik niet ontevreden over de eerste seizoenshelft. Nu gaan we er eerst maar eens fijne feestdagen van maken en hopen dat zij weer opknapt en dan kunnen we met IJsselmeervogels in de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar de competitie weer helemaal opengooien.”

Lees ook andere delen van de eindejaarsserie:
1: De opmars van AFC
2. ‘Geschoffeerde’ Hans Kraaij jr stapt op
3. KNVB maakt korte metten met recidive Martin van Eeuwijk
4. Groeistuipen bij DVS’33
5. Opvallende rentrees van korte duur
6. SJC – Noordwijk: een ontzuilde rivaliteit