Volg ons

Tweede Divisie

REPORTAGE | HHC Hardenberg niet vooruit te branden tegen AFC

REPORTAGE | HHC Hardenberg niet vooruit te branden tegen AFC

De vooraf door AFC met gepast ontzag tegemoet geziene uitbeurt bij HHC Hardenberg, werd door de Amsterdammers kinderlijk eenvoudig gewonnen met 0-2. Grootste euvel bij de thuisploeg was een schrijnend gebrek aan onverzettelijkheid. Het surplus aan individuele voetbalkwaliteiten aan AFC-zijde kreeg daardoor geen moment een adequaat antwoord.

In feite ontspon zich een voor De Boshoek nogal atypische wedstrijd. Want HHC-uit stond standaard garant voor heel lastige middag. Reputaties telden niet, de thuisploeg klapte er steevast op. Met vaak nog heel behoorlijk voetbal ook. Niet voor niets mengde HHC Hardenberg zich de laatste seizoenen steeds nadrukkelijker in de titelstrijd.

Tekenend voor het wedstrijdbeeld was dat het HHC Hardenberg in negentig minuten niet één keer lukte om tot een uitgespeelde kans te komen, om maar te zwijgen van het schreeuwende gebrek aan doelpogingen. Een ongevaarlijk kopballetje van de verder onzichtbare Rob van der Leij was kort na de hervatting zo’n beetje het absolute hoogtepunt van de Hardenbergse aanvalsdrang.

,,Zag je dat er wel vijf of zes van ons als ideale schoonzonen toekeken hoe die jongen er doorheen liep? Ze stonden bijna op het punt hem een applaus te geven.”

Labbekakkerig
Er waren nog maar nauwelijks tien minuten gespeeld toen de stem van HHC-coach Bert van Hunenstijn voor het eerst over de Boshoek galmde. Er zat geen woord Spaans bij, de onvrede was iedere toehoorder duidelijk: ,,Speel nou eens stevig in, doe niet zo labbekakkerig.” Van Hunenstijn had op dat moment van zijn ploeg nog geen enkele fatsoenlijke opbouw gezien. Hij kon echter roepen wat hij wilde, het werd er in de resterende tachtig minuten geen moment beter op. En dat terwijl AFC zich zelf toch lange tijd afwachtend opstelde, slechts loerend op omschakelmomenten. De oranjehemden wisten zich simpelweg geen raad met hun taak om zelf iets van de wedstrijd te maken. De mogelijkheid tot herpakken in de rust liet HHC vervolgens aan zich voorbijgaan, want na rust zakte de ploeg zelfs nog verder weg.

,,We gaven in de eerste helft geen kans weg,” betoogde Van Hunenstijn na afloop om toch iets positiefs te benoemen. Bij dat ene positieve puntje bleef het, want direct daarna vond Van Hunenstijn alleen maar woorden om het falen in met name de tweede helft te beschrijven. ,,Ik weet niet wat er aan de hand was met ons. We speelden stroperig, er was geen energie in het elftal. Ik heb mijn ploeg nog nooit zó zien spelen. Ik weet niet wat er aan de hand was, het zag er uit alsof de beentjes niet wilden. Er leek bij niemand vertrouwen te zijn.”

Voor de camera van FOX Sports ontkende Van Hunenstijn dat hij boos was. Even later erkende hij wel dat hij geschrokken was: ,,Niet van mijn ploeg op zich, ik weet wat ze kunnen, maar wel schrok ik van het gebrek aan leiderschap. Degenen die de ploeg moesten dragen deden dat niet.” Van verschuilen achter het aantal geblesseerden (o.a. Amakodo, Junte en Kobussen) wilde de dit seizoen in Hardenberg debuterende trainer niets weten. ,,Degenen die vandaag speelden moesten het doen. Nou, het kwam er geen moment uit, wij lieten ons door AFC overklassen.”

Ideale schoonzonen
AFC kwam tien minuten na rust aan de leiding door een kopbal van Joël Tillema, na een voorbereidende solo van Guus van Weerdenburg, die zijn slalom tot op de achterlijn bekroonde met een perfect getimede voorzet op Tillema. AFC-coach Ulrich Landvreugd stak na afloop de loftrompet op Van Weerdenburg, halverwege ingebracht voor de geblesseerd uitgevallen Kenny Teijsse: ,,Fantastisch hoe Guus niet op zijn eigen positie spelend zijn taak invulde.”

Bert van Hunenstijn haalde hetzelfde moment op heel andere wijze aan in zijn nabeschouwing: ,,Zag je dat er wel vijf of zes van ons als ideale schoonzonen toekeken hoe die jongen er doorheen liep? Ze stonden bijna op het punt hem een applaus te geven.”

De 0-2 op naam van Oussama Siali, uit een afgeslagen hoekschop, verdiende de benaming genadeklap niet eens meer. Want HHC volhardde in het eigen gelaten spel. Van een slotoffensief was nooit meer sprake, ook niet na een paar aanvallende wissels. AFC was en bleef een maatje te groot.

Teamgeest
Ulrich Landvreugd beleefde in ieder geval een heerlijke middag. ,,In de eerste helft liep het nog te traag. Achterin vonden we wel de vrije man, maar het lukte niet goed om door te schuiven. Na rust kwam ons positiespel veel beter uit de verf. En juist over dat positiespel ben ik dik tevreden. Ik heb goede voetballers tot mijn beschikking, dat ben ik met je eens, maar mooi is dat ik nu ook ons als team zie groeien. Voor nu geniet ik daarvan. Waar het ons gaat brengen moet afgewacht worden, we zijn immers nog maar net begonnen. Realiteit is dat ik het met een kleine groep moet doen, dus het is in de eerste plaats zaak om fit te blijven.”

In lijn met de woorden van Landvreugd was de teamgeest van AFC duidelijk zichtbaar op De Boshoek. Klasbakken als Raily Ignacio, Oussama Siali, Joël Tillema en Melvin Grootfaam, om alleen de aanvallers maar te noemen, vielen elkaar uitbundig in de armen bij de doelpunten.

De andere topaanvaller in Landvreugd’s selectie, Yordi Teijsse, speelde slechts de laatste tien minuten. ,,Hij is wel weer fit, maar net hersteld van een blessure. En ja, wat doe je nu het zo goed loopt in het elftal?”

Totaal andere overpeinzingen dan die van Bert van Hunenstijn, die verklaarde van een nederlaag niet in paniek te raken. Hij weet echter wel dat hij flink aan de bak moet om zijn ploeg én elan én onverzettelijkheid terug te geven.

HHC Hardenberg – AFC 0-2 (0-0)
Doelpunten: 56. Joël Tillema 0-1, 63. Oussama Siali 0-2
Scheidsrechter: R. Gansner

Advertentie
Advertentie

Volg Voetbal247

Steun Voetbal247.nl

Ben jij een trouwe bezoeker van Voetbal247.nl en wil je ons werk waarderen? Overweeg dan om eenmalig een kleine donatie te doen, zodat wij de volgende stap in onze groei en ontwikkeling kunnen zetten.

Lees hier waarom we je dit verzoek doen

Tags

Meer over Tweede Divisie