zaterdag, januari 22, 2022
HomeUitgelichtCOLUMN | Jan Vosjan: Cultureel erfgoed op de tocht

COLUMN | Jan Vosjan: Cultureel erfgoed op de tocht

Minimaal net zo belangrijk als de visie en mening van spelers en trainers is voor Voetbal247.nl het geluid van fans en supporters. Een biermerk omschreef het ooit treffend met de term ‘Ons Voetbal’. Om het gevoel van de voetballiefhebber te laten horen, is Jan Vosjan, voorzitter van de supportersvereniging HHC Club Support, bereid gevonden columnist te worden op Voetbal247.nl. Vandaag zijn debuutcolumn waarin hij zij zorgen uit over het behoud van het ‘culturele erfgoed van ons amateurvoetbal’.

Wellicht een titel waarvan u denk: ‘wat moet dat boven een column over amateurvoetbal?’ Nu, dat ga ik u de komende 825 woorden uitleggen. Ik ben wat nostalgisch van aard en heb een romantisch idee over hoe de beleving van een voetbalwedstrijd zou moeten zijn. Die beleving is wat mij betreft ‘cultureel erfgoed’. Immers, er rennen al dik 100 jaar 22 spelers in korte broeken en gekleurde shirts achter een bal aan, en al ruim 100 jaar staan er mensen rondom die akker om dat te aanschouwen. Hoe goed of slecht het hen vertoonde spel ook is. Altijd blijven ze komen, in grote of minder grote getale, bij regen en zonneschijn, bij vorst of dooi, altijd staan er hondstrouwe supporters hun cluppie aan te moedigen. Ikzelf probeer al 30 jaar zoveel mogelijk van het eerste elftal van mijn vereniging, HHC Hardenberg, te zien. Succesvolle jaren en degradaties, alles laat zijn eigen indruk en herinnering na. U heeft zelf als volger van uw club ook vast een grote mentale schoenendoos vol herinneringen in uw hoofd weggestopt. Zo af en toe gaat de deksel eraf en komen de verhalen naar boven. Dat dit meestal tijdens een meer of minder uit de hand gelopen borrel met voetbalvrienden is zal vast toeval zijn. Dat heerlijke gevoel als je op de wedstrijddag wakker wordt, en een wat onbestemde spanning in je lijf voelt opbouwen. Vroeg wakker worden en je onmiddellijk realiseren; het is weer zover! We mogen weer! De hele dag staat in het teken van voetbal. U herkent dit vast, helemaal als u voetballende kinderen heeft, hele dagen breng je door op of rond het sportpark. Met als onontkomelijk hoogtepunt de wedstrijd van het vlaggenschip.

Jan Vosjan

Ik geniet er altijd van, die Away Days, flink stuk reizen met de bus, ruim op tijd arriveren op het sportpark van de gastheren en dan lekker rondkijken. Gewoon een dosis nieuwsgierigheid, is de kantine nog hetzelfde? Staat dezelfde oude baas nog bij de kaartverkoop? Zijn de kleedkamers al gerenoveerd? Beetje lullen met supporters van de tegenstander vooraf in de kantine, koffie of biertje erbij. Uiteraard moet de gehaktbal worden getest. Elkaar succes wensen voor de wedstrijd, waar je natuurlijk geen reet van meent maar dat is altijd wederzijds. Na afloop nog even langskomen en felicitaties in ontvangst nemen of uitdelen, die zijn dan vaak wel weer gemeend. Nog even de datum noemen van de return en dan met een ‘tot bij ons’ de bus instappen. Dit cultuurgoed komt op de tocht te staan lieve lezers! De beperkende maatregelen komen vanuit het profvoetbal verder de piramide in sijpelen als water door een rot dak, als kwelwater door een dijk of als schimmel door het sauswerk van een vochtige kleedkamer uit de jaren ‘70, wat u maar het passendst vindt.

Zo worden wedstrijden verboden, dorpen drooggelegd, verplichte buscombi’s ingesteld, sfeeracties met prachtige rookpotjes verboden en heuse uitvakken aangelegd. Veiligheidscoördinatoren krijgen een veiligheidsprotocol toegestuurd dat je minstens een uur kost om volledig te lezen, en dat is nog zonder dyslexie. Kortom, er wordt een heel arsenaal aan maatregelen opgetuigd om te voorkomen dat de ene supporter de andere aftuigt. Zo werden wij van HHC vorig seizoen bij TEC in Tiel bij de ingang gefouilleerd… het kostte zelfs enige overredingskracht om te voorkomen dat een supporter met een bijdehante opmerking werd gevisiteerd… de rubberhandschoenen en potje vaseline stonden al klaar. ‘Bend over honey, take it like a men’ schoot mij door het hoofd. Oké, toegegeven, dat laatste heb ik er bij verzonnen voor het verhaal maar dat mag in een column. Dat houdt de aandacht lekker vast. Wat ik niet verzin is dat we bij Katwijk de hele wedstrijd in de stromende regen in het uitvak hebben moeten staan. Voor jonge kerels geen probleem maar er zijn ook altijd 65 plussers bij en zelfs zij kregen geen permissie een tribunekaartje te kopen. Alsof ze daar met hun kunstheupen en brakke knieën zouden lopen matten… U kunt zelf ook vast en zeker meerdere voorbeelden noemen in deze categorie. Ik snap het wel, en ik neem uiteraard zowel TEC als Katwijk niets kwalijk, geen enkele club wil gedonder op zijn sportpark en daarom worden deze maatregelen genomen. Daarom snap ik die burgemeesters ook wel, inclusief drooglegging, allemaal aan de Heineken 0%. Maar toch, het is zo ontzettend jammer en doet afbreuk aan hoe mijn perfecte zaterdag eruit ziet. En zonder dat ik hier de moraalridder wil uithangen, we hebben het natuurlijk wel een beetje aan ons zelf te danken, het is tussen supportersgroepen in het verleden te vaak misgegaan. Ik kan alleen maar zeggen; als iedereen op zichzelf past en vooruit, ook een beetje op de ander dan kunnen al die maatregelen zo de prullenbak in…

Kunnen we dat afspreken? In naam van heilige voetbaldag? Of u die nou op zaterdag of zondag beleeft zal mij een zorg zijn. Gewoon voor ons mooie Cultureel Erfgoed: De Wedstrijddag!
Of ben ik nu een nostalgische naïeveling?

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor een of meerdere nieuwsbrieven. je ontvangt dan de nieuwste updates. Uitschrijven kan uiteraard op elk gewenst moment.

Lees ook deze artikelen

POPULAIR

RECENT TOEGEVOEGD

VOETBALSHIRTS